Ανομβρία και ζημιές στην ελαιοκαλλιέργεια

Λαμβάνοντας πολλά μηνύματα ανησυχίας και στενοχώριας από παραγωγούς σχετικά με την εξέλιξη της παραγωγής των ελαιοδένδρων, θα ήθελα να σημειώσω τα εξής, αναφερόμενος στην ελαιοκαλλιέργεια της Θεσπρωτίας:

  1. Οι καιρικές συνθήκες κατά τους περασμένους μήνες πράγματι ήταν ιδιαίτερα δύσκολες (εκτεταμένη ανομβρία, συνεχείς υψηλές θερμοκρασίες). Συνθήκες που δικαιολογούν ζημίες, ως ένα βαθμό. Μην το φωνάζετε όμως και ξυπνήσετε τον ΕΛΓΑ.
  2. Δεν δικαιολογείται ζημία  – για το μεγαλύτερο μέρος της Θεσπρωτίας το 2017, της Θεσπρωτίας τονίζω – σε προσεγμένα ελαιόδενδρα και θα αναφερθώ παρακάτω τι σημαίνει προσεγμένο ελαιόδενδρο.
  3. Αν μαυρίσανε οι ελιές είναι σημάδι έναρξης, ή σωστότερα ολοκλήρωσης συγκομιδής, και όχι «κλάψας».
  4. Οι ελαιοποιήσεις του Οκτωβρίου (ναι, υπάρχουν ανοιχτά ελαιοτριβεία στη Θεσπρωτία στην εποχή που πρέπει) δείξανε πολύ καλές ελαιοπεριεκτικότητες, σε περιοχές «δύσκολες» και «όψιμες» (Μηλοκοκιά – Μαργαριτίου, Παλαιοχώρι Φιλιατών).
  5. Δεν αναφέρομαι σε ποσοστά γιατί θα βγουν λανθασμένα συμπεράσματα. Ξεκολλάμε από το «ποσοστό». Το λάδι, λάδι και τα νούμερα για τα νούμερα.
  6. Εννοείται πως είναι απαράδεκτη και η σκέψη εφέτος για δακοκτονία τον Οκτώβρη, είναι προτιμότερο τα συνεργεία να βγουν να φωνάζουν να συγκομιστεί ο καρπός. Αλλά είπαμε, όχι φωνές γιατί μπορεί να ξυπνήσουνε και αυτά.
  7. Χρονιά σαν και τη φετινή δε θα είναι ασυνήθιστη από εδώ και στο εξής, όσο πιο σύντομα το καταλάβουμε, το καλύτερο.
  8. Αν θέλουμε να έχουμε ελαιοπερίβολα, και όχι στατιστικά ελαιόδενδρα έχουμε να προσέξουμε τα δένδρα μας. Επαναλαμβάνω: ΑΝ θέλουμε. Παρακάτω παραθέτω σύντομες οδηγίες επιγραμματικά:

Προσεγμένα ελαιόδενδρα

Το Α και το Ω είναι η σωστή διαχείριση του εδάφους. Έδαφος με καλή μικροχλωρίδα, καλή κάλυψη όλο το έτος προσφέρει μεγαλύτερη αντοχή στα ελαιόδενδρα. Ρωτήστε για τα οφέλη της ακαλλιέργειας, της μη χρήσης ζιζανιοκτόνων και χημικών λιπασμάτων. Υπάρχουν πολλές λύσεις που αντικαθιστούν τα παραπάνω υλικά. Χρειάζεται καλή «μόνωση» το ριζικό σύστημα. Ρωτήστε τους γεωπόνους σας.

Μην αφήνεται να στρεσαριστούν τα δένδρα λόγω ασθενειών, κυρίαρχο το κυκλοκόνιο. Χρησιμοποιήστε λύσεις που ευνοούν την αειφορία. Υπάρχουν βιολογικά σκευάσματα, πάμφθηνα και πολύ αποτελεσματικά. Η χημεία δίνει λύσεις, δεν είναι λύση.

ΜΗΝ κλαδεύετε αυστηρά! Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που οδηγούν σε στρες και πολύχρονη ακαρπία (εγκαύματα κορμού, λαίμαργα, νεανικότητες, ακρότονες τάσεις κλπ, κλπ). Ρωτήστε! Ανάθεση σε «έμπειρους» κλαδευτές είναι σίγουρη λύση αποτυχίας.

Κουβέντες του τύπου: » Μα εγώ κλαδεύω, βάζω λίπασμα, ραντίζω» είναι για γέλια (και τελικά για κλάματα). Κάντε τα αλλά κάντε τα σωστά. 70 γεωπόνους έχει ο νομός, ρωτήστε!

Υ.Γ. Όσοι έχουν καλή προαίρεση είναι ευπρόσδεκτοι για επικοινωνία. Παραγωγός που θα ρίξει φταίξιμο σε ατυχία, στον κακό καιρό και στο κακό το ριζικό μπορεί να καταφύγει σε αστρολόγους και συναφείς ειδικότητες.

Advertisements
Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

1η Πανηπειρωτική Οικογιορτή, βιοκαλλιέργεια στην Ήπειρο;

Έχουμε μπροστά μας την 1η Πανηπειρωτική Οικογιορτή στην οποία είχα την τιμή να προσκληθώ ως βιοκαλλιεργητής. Πανέμορφη πρωτοβουλία από όμορφους ανθρώπους. Ωστόσο μου αρνήθηκαν τη συμμετοχή ως ελεγκτής της ΔΗΩ, με το επιχείρημα της άρνησης της συμμετοχής «εταιρειών – πιστοποιητών». Μου δίνεται η ευκαιρία να παραθέσω τους ακόλουθους προβληματισμούς:

  • Ο Οργανισμός Ελέγχου & Πιστοποίησης Βιολογικών Προϊόντων ΔΗΩ συστάθηκε από «ρομαντικούς» και αντικεινενικά πρωτοπόρους του οικολογικού κινήματος όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα αλλά και για τα διεθνή. Στα σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας με αποκλειστικότητα το πεδίο (αγρός, καλλιέργεια, στάβλος, μεταποίηση, εμπορία) δεν έχει τίποτα να προσφέρει στους σχετιζόμενους και ενδιαφερόμενους με τα βιολογικά προϊόντα;
  • Ο Οργανισμός «ΔΗΩ» είναι εγγεγραμένο μέλος του Μητρώου Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας και και μάλιστα μη κερδοσκοπικό. Από την άλλη,  μέλος του Μητρώου (ΚοινΣΕπ), με κερδοσκοπικό χαρακτήρα, θα συμμετάσχει στην Οικογιορτή. Χωρίς να βλέπω λόγω άρνησης ούτε στη μία περίπτωση ούτε στην άλλη, δύο μέτρα και δύο σταθμά;
  • Είναι γνωστό σε όλη την Ήπειρο ότι ο Οργανισμός «ΔΗΩ» εκτός των πιστοποιήσεων προσφέρει και έργο χωρίς να αμοίβεται, εθελούσια και αλληλέγγυα, με τη συνεχή – και προσφάτως πολύ διευρυμένη – παρουσία (μεγαλύτερη ομάδα έμπειρων γεωπόνων, νέο περιφερειακό γραφείο) δίπλα στον παραγωγό. Mε τη βοήθεια της ομάδας επιλύονται καθημερινά, πρακτικά καλλιεργητικά ζητήματα, ακριβώς λόγω της μεγάλης εμπειρίας πεδίου. Αυτό δε θεωρείται συνεισφορά στον απομακρυσμένο ορεινό παραγωγό ή στον «ξεχασμένο» ακριτικό κάτοικο;
  • Ο τελικός αποδέκτης των βιολογικών προϊόντων πώς διασφαλίζεται για την ασφάλεια των παραγόμενων βιολογικών προϊόντων; Προφανώς η διαχειριστική ομάδα της Οικογιορτής έχει αναπτύξει άλλα εργαλεία ελέγχου διασφάλισης ποιότητας ανώτερα από τους πιστοποιητικούς οργανισμούς. Γιατί δεν τα μοιράζεται με αυτούς ώστε οι οργανισμοί να μειώσουν το κόστος για τους παραγωγούς; Δε θα ήταν πολύ παραγωγικό να γίνουν τέτοιου είδους προτάσεις πριν αρχίσουν οι αποκλεισμοί;
  • Είναι δεδομένο ότι τα ατομικά μεγέθη βιολογικής παραγωγής για την Ήπειρο, δύσκολα τυγχάνουν οικονομίες κλίμακας ικανές να σταθούν πέρα από ένα πολύ περιορισμένο αγοραστικά κοινό, καταφανώς μη βιώσιμο για τον παραγωγό. Οι συνέργειες και οι συνεργασίες αποτελούν μονόδρομο. Περισσεύει κανείς; Περισσεύει τεχνογνωσία στον αγρό και στα γραφεία που έχουμε την πολυτέλεια να αρνηθούμε;
  • Ποια λογική μας θέλει να ξαναεφευρίσκουμε τον τροχό όταν μπορούμε να βελτιώσουμε τις υπάρχουσες, αυστηρές μεν, επιδεκτικές βελτιώσεων δε, δομές;
  • Οι οικογιορτές έχουν αποδείξει την δυναμικότητα για ανοιχτό πνεύμα και συνεργασίες, ταιριάζει αυτή η λογική με ad hoc αποκλεισμούς;
  • Μεγάλο ζητούμενο που έχει προκύψει – μεγαλύτερο κατά τα τελευταία χρόνια – είναι η μειωμένη παραγωγή και η ταυτόχρονη αύξηση της ζήτησης βιολογικών προϊόντων, η οποία και στο επίπεδο της χονδρικής και στο επίπεδο της λιανικής, ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ. Πάνω σε αυτό υπάρχει η τεχνική δυσκολία για τον νεοεισερχόμενο  από τη μια και η διαθέσιμη εμπειρία από την άλλη. Δεν είναι πολυτέλεια η άρνηση μοιράσματος γνώσης και εμπειριών;  Έχουμε ξεχάσει τις πολύχρονες προσπάθειες ως βιοκαλλιεργητές Ηπείρου να βρούμε παραγωγούς και παραγωγή να καλύψουμε τη ζήτηση; Δεν είναι πιο συμπαγές ένα αδιάρρηκτο αγωνιστικά μέτωπο με συγκεκριμένες προτάσεις και έμπρακτες λύσεις, έναντι μεμονωμένων φωνών στείρας άρνησης;
  • Αν αντί να αιτηθώ ως παραγωγός – βιοκαλλιεργητής, αιτηθώ ως μονοπρόσωπη ΙΚΕ αποκλειστικά γεωργικής παραγωγής με τα ίδια χωράφια και τα ίδια προϊόντα,  θα έχω δικαίωμα συμμετοχής στην Οικογιορτή;
  • Ποιος ο ενημερωτικός χαρακτήρας της Οικογιορτής για τον νέο που αγωνιά να ενημερωθεί για εναλλακτικές διεξόδους εστιασμένες στη Γεωργία; Εκτός αν ενημέρωση εστιάζεται σε μια διάσταση αποκλείωντας πλουραλισμό και εύρος πληροφόρησης.
  • Πώς θα έρθει σε επαφή ο τροφός με τον τρεφόμενο βιολογικά χωρίς διευρυμένο δίκτυο; Το δίκτυο της ΔΗΩ (Βιοποιότητα) που διατίθεται δωρεάν δεν αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για όλους;

Είναι οι πρώτες απορίες που γεννήθηκαν στο χωράφι μετά την επικοινωνία που είχα με τους αγαπητούς συναδέλφους που με χαρά θα συναντήσω – ως επισκέπτης, και όχι ως εκθέτης δυστυχώς – στην Οικογιορτή.

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Αγροτική ευδαιμονία εν έτει 2017

Ανταγωνιστική αγροτική παραγωγή, δυναμική αγροτική έρευνα, εύρυθμη συνεργασία, υγιής επιχειρηματικότητα, εθνική στρατηγική και κυρίως κοινή λογική. Τα χαρακτηριστικά της ελληνικής γεωργίας που αποδομούνται διαχρονικά και σταθερά.
Δεν υπάρχει αμφιβολία αν υπήρχαν σε πραγματικό επίπεδο – τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών – τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Για τους πιστούς των τεχνικοοικονομικών αναλύσεων μπορούν να αναζητηθούν οι σχετικοί παραγωγικοί δείκτες. Για τους περισσότερους αρκεί μία ψύχραιμη και ρεαλιστική συγκριτική ανασκόπηση. Όχι τόσο σε ποσότητες, μεθόδους και τεχνικές, όσο σε επίπεδο συναλλακτικών ηθών και οικολογικής προσέγγισης.
Μια ματιά στο σύγχρονο αγροτικό κόσμο είναι εξουθενωτική. Εργατικοί και ικανοί αγρότες που δεν γνωρίζουν που να διοχετεύσουν την πληθωρικότητά τους, αναλώνονται σε πρόσκαιρες και ατελέσφορες καλλιέργειες και κινητοποιήσεις. Ευαρεσκόμενοι σε γλωσσικά χάδια επιτήδιων (α)τεχνοκρατών και άσχετων κοινοβουλευτικών συγγενών εξ αίματός τους, όμηροι ενός γραφειοκρατικού, κρατικοδίαιτου και ψηφοθηρικά δομημένου “Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης” παρακαλούν για ένταξη σε ανούσιους “πυλώνες” και προκαλούν για ευνοϊκή μεταχείριση, χάριν δικαιοσύνης, δίκην κακομαθημένου παιδιού. Οι σύμβουλοί τους, γόνοι των ιδίων τις περισσότερες φορές, απέταξαν την ενασχόληση με τη γη, γρανάζια πλέον ενός ιδιόρυθμου αέναου κυκλώματος απομύζησης δυνάμεων και παραγωγικότητας.
Οι ρυθμοί της παγκόσμιας αγοράς παρεμποδίζουν την ψυχική ομοιόσταση στις μεταλλασσόμενες συνθήκες. Η συνέχεια της σχέσης Φύσης και Ανθρώπου βιάζεται και εκβιάζεται. Ο αγρότης δυσκολεύεται να θυμηθεί την παράδοσή του που του υπέβαλλε ενδόμυχα το σεβασμό στη γη, ο γεωπόνος ξεχνά την ετυμολογία του. Οι πολιτικοί αραδιάζουν διαχειριστικές ασυναρτησίες βραχυβιότερες των λόγων που εκστομίζουν.
Όχι, δεν είναι οι αγρότες ξεχωριστή κοινωνική ομάδα, ούτε οι γεωπόνοι, ούτε οι πολιτικοί. Δεν υπάρχουν βιώσιμα πλάνα βασισμένα σε πλανεμένες ηθικές.
Παραγωγοί – προϊόντων, συμβουλών και ιδεών – παραγωγή λοιπόν. Πρώτα απ’όλα ήθους, από αυτό που καταπιεστικά κρύφτηκε εξ αιτίας καινών δαιμονίων. Αρκεί για αρχή. Μιας (βιβλικής) ημέρας.

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ήλιος ούκ αν υπερβήσεται μέτρα

Για την επιστήμη που υπηρετώ θέλω να γράψω, μα με υπερβαίνει και όσο τη μελετώ, με ξεπερνά(ει).

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Λίγο πριν …

Λίγο πριν το τέλος, η νέα αρχή.

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

(Χωρίς τίτλο)

Το μεσοδιάστημα των ταξιδιών είναι ο ιδανικός χρόνος περισυλλογής. Τα ιδανικά μέρη είναι τα αγροκτήματα. Περισσότερο είναι τα θεσπρωτικά αγροκτήματα.

Ελιά, μέλι και αμπέλι… Και αυτά με μέτρο…

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Αυτοφυή, αρωματικά και εκμετάλλευση…

Του Μουσελίμη Βασίλη,

Λίγο πριν την ολοκλήρωση μιας ενδιαφέρουσας χρονιάς για τα αυτοφυή αρωματικά φυτά της Θεσπρωτίας, τόσο από βλάστηση όσο και από συνθήκες συγκομιδής πολλοί είναι οι ενδιαφερόμενοι που σχεδιάζουν τις επόμενες καλλιεργητικές τους – κυρίως – κινήσεις.

Αύξηση της ζήτησης από τη μία πλευρά, περιορισμοί και κατασχέσεις από την άλλη δημιούργησαν ένα κλίμα ζυμώσεων  για τις επόμενες περιόδους.

Ας μη ξεχνάμε ωστόσο ότι τις ιδιαιτερότητες και τα πλεονεκτήματα της αυτοφυούς μας βλάστησης τις οφείλουμε στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του νομού- αλλά και της περιφέρειας Ηπείρου-  απέχει από τον όρο ανάπτυξη όπως αφειδώς χρησιμοποιείται  στις μέρες μας.

Έτσι, φυτά όπως η ρίγανη, το φασκόμηλο, το θυμάρι, το μελισσόχορτο και ένα σωρό άλλα είδη, ευδοκιμούν χάρη στην ανόθευτη εν πολλοίς βιοποικιλότητα της περιοχής. Την οποία και προσέχουμε(;) για να έχουμε.

Μήπως η «υποανάπτυξή»  είναι το ισχυρό μας χαρτί που ο πρωτογενής τομέας έχει να χρησιμοποιήσει;

Posted in περιβάλλον, αρθρογραφία | Tagged , , , | Σχολιάστε