Ελαιοκαλλιέργεια στη Θεσπρωτία

Η Θεσπρωτία δεν είναι γνωστή για την ελαιοκομία της όσον αφορά τον πρωτογενή τομέα. Ωστόσο η ελαιοκαλλιέργεια καταλαμβάνει έκταση περίπου 120.000 στρεμμάτων με κυρίαρχες ποικιλίες τη λιανολιά Κέρκυρας, την τοπική μεσόκαρπη (Χονδρολιά Ηγουμενίτσας) και την τοπική «Μπολιάνας» που γενετικά ταυτίζεται μάλλον με την Αμφίσσης.

Ανοίγω την κουβέντα την εποχή αυτή με αφορμή ωραιόσχημες προεκλογικές αναφορές περί ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα χωρίς κάποια συγκεκριμένα στοιχεία μιας και η πληθώρα υποψηφίων δεν θέλει να θέσει το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων.

Θέτω τα παρακάτω (υποκειμενικά) αξιώματα προς προβληματισμό, γνωστοποίηση, πρόταση και ενημέρωση:

  1. Από την πλευρά των παραγωγών:

α. Για το ελαιόλαδο: Παράγουμε ελαιόλαδο σαν να είναι το καλύτερο του κόσμου, όχι βάσει ποιοτικών χαρακτηριστικών (οργανοληπτικά ή χημικά) αλλά κυρίως «γιατί είναι το δικό μας και δεν ρίχνουμε τίποτα στα κτήματά μας». Το πιο πιθανό είναι τα κτήματα να είναι «άδεια» και τα δένδρα τόσο πεινασμένα που μετά βίας να παράγουν ένα ελάχιστο των δυνατοτήτων τους. Το πιο βέβαιο είναι ότι λόγω της κατάστασης ή της λειτουργίας των περισσότερων ελαιοτριβείων της περιοχής το παραγόμενο ελαιόλαδο σπάνια χαρακτηρίζεται «παρθένο», συνήθως συμπίπτει με την κατηγορία του «ελαιολάδου» (βλέπε κατηγορίες ελαιολάδου εδώ) ενώ για «εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο» άλλα λόγια να αγαπιόμαστε… Θυμίζω, η εθνική και κοινοτική νομοθεσία ορίζει από το 1991 (…πρόσφατα δηλαδή) ως «εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο» το ελαιόλαδο που έχει οξύτητα κάτω από 0,8 και διάφορα άλλα χημικά χαρακτηριστικά ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ οργανοληπτικά ελαττώματα. Εν τω μεταξύ αρκεί ένα πλαστικό σακί να φιλοξενήσει τις ελιές για λίγες ώρες για να υποβαθμίσει το ελαιόλαδο. Επιστήμη; Όχι, ενημέρωση.

β. Για τον τρόπο καλλιέργειας. Ευτυχώς οι παλαιότερες γενιές μας μετέφεραν τόση γνώση, τις περισσότερες φορές εξειδικευμένη σε τέτοιο βαθμό που συναντούμε καλλιεργητικά πρωτόκολλα με ονοματεπώνυμο καλλιεργητή, που δε χρειάζεται η συνδρομή ειδικών. Το πολύ πολύ μια παράνομη εισαγωγή λιπάσματος από την ευρύτερη γειτονιά, (τζάμπα σπουδάζουν 5 χρόνια οι γεωπόνοι και για τις συνθήκες μεταφοράς, αποθήκευσης και χρήσης των χημικών λιπασμάτων, πληρώνουν και ένα φορτίο παράβολα για την εμπορία; μάλλον κορόιδα πρέπει να είναι). Ωραίο λιμάνι έχουμε άλλωστε, να μην το εκμεταλλευτούμε; Στα δε κλαδέματα πρέπει να αναφερθεί ειδικό άρθρο με πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Τέτοιο κατακρεούργημα της παραγωγικότητας θέλει κόπο, δε λέω…

γ. Για τη βρώσιμη ελιά. Πράγματι, έχουμε ωραία ελιά. Αγρινίου. Χημική.

2. Από την πλευρά των γεωπόνων:

Ελαιοκαλλιέργεια; Πως είπατε; Μόλις τελειώσουμε με τα (χημικά) μανταρίνια…

3. Από την πλευρά των τοπικών αρχών:

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που η Κοιν.Σ.Επ. A.G.R.O. κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση (πιστοποιημένη μέθοδο ελαιοκαλλιέργειας για μετρήσιμη αύξηση της αξίας του Ηπειρωτικού προϊόντος – αφορά Θεσπρωτία, Άρτα, Πρέβεζα) στην Περιφέρεια Ηπείρου, σε συνεργασία με την Ιατρική Ιωαννίνων, τη Φαρμακευτική Αθηνών, το Ινστιτούτο Τεχνολογικής Έρευνας, το τμήμα Βιοτεχνολογίας στο Ηράκλειο κ.ά. πολλούς και ο κ. Περιφερειάρχης (Αλ.Καχριμάνης) ουσιαστικά μας πέταξε έξω από το γραφείο του επειδή «μόλις ακούω Κοιν.Σ.Επ και κάτι τέτοια κάτι παθαίνω…» (αλλεργία στη συνεργασία νέων επιστημόνων από την Ήπειρο πρέπει να ήταν, δεν εξηγείται αλλιώς…) Κρίμα στην προεργασία από τον κ. Κάτσιο και την κα Καλογιάννη… Ενδεχομένως αν ευδοκιμούσαν ελαιόδενδρα κατά Μέτσοβο μεριά να έδειχνε μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Τώρα γιατί το «Ερευνώ – Καινοτομώ» βαθμολόγησε την πρόταση με άριστα (μοναδική που αρίστευσε) άγνωστο… Τέλος πάντων, τις ιδέες μας και σε άλλες πολιτείες (δρ. Γκορέζης και δρ Κολοκυθά καλή συνέχεια στο Βέλγιο και δρ Δημητρίου στη Σουηδία, δρ Μπότζιος – Βαλασκάκης στο ΚΑΠΕ), μήπως είχαμε και κάποιο παράδειγμα να επιδείξουμε; (βλέπε Olithea Corfu, παρουσίαση και δυναμική εξαγωγή στην Ελβετία, βλέπε Ελαιών, ένας υγειοπροστατευτικός «δυναμίτης» κατά τη Φαρμακευτική Σχολή – αναφορές σε προηγούμενα άρθρα και πολλά άλλα).

4. Από την πλευρά των υπόλοιπων κλάδων, κυρίως επαγγελματιών του τουρισμού:

Κατανοητός ο παραλογισμός (όχι τυχαία) των κεντρικών πολιτικών επιλογών στον τομέα της οικονομίας αλλά η απαξίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών λόγω κόστους έχει μεγάλη συνεισφορά στη γενικότερη υποβάθμιση του τουριστικού προϊόντος. Επειδή το θέμα είναι η ελαιοκαλλιέργεια υπάρχουν πλέον χειροπιαστά παραδείγματα επιτυχημένης αύξησης εσόδων του τουρισμού με τη βοήθεια των τοπικών προϊόντων. Αρχής γενομένης από την εστίαση. Αρκετά με τα ταγγισμένα «δικά μας» ελαιόλαδα. Το γεγονός ότι οι παλιότεροι σταθεροί τουρίστες (που απέκτησαν παραθεριστικές κατοικίες κατά Σύβοτα μεριά) μπαίνουν στη διαδικασία πώλησης και εξόδου, είναι από τη γενικότερη υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών. Κυρίως βέβαια βασικών υποδομών αλλά προφανώς και της εστίασης (ως απόρροια γενικότερης απαξίωσης της περιοχής).

Προτάσεις:

  1. Τα χρήματα της δακοκτονίας να διατεθούν για ενημέρωση και εκπαίδευση. Τι σημαίνει ελαιόλαδο, τι είναι ποιότητα ελαιολάδου, πως καλλιεργούμε. Βαρύτητα στην πρώιμη (κανονική) συγκομιδή – εικόνα ελαιοσυλλογής μετά το Νοέμβρη είναι από λυπηρή έως θλιβερή. Και επειδή το ποσοστό ελαιοπεριεκτικότητας έχει καταντήσει πυρηνική φυσική συνοψίζω: Μέγιστη ελαιοπεριεκτικότητα έχει ο καρπός που αρχίζει να αλλάζει χρώμα (σε ιώδες – μωβ). Το ποσοστό βάρους ελαιολάδου επί νωπού μεγαλώνει όσο περνάει ο καιρός αλλά το απόλυτο βάρος του ελαιολάδου μειώνεται από ένα σημείο και έπειτα. Και ταυτόχρονα ξεκινά η ποσοτική και ποιοτική υποβάθμιση. Όποιος θέλει να το καταλάβει κερδίζει. Ποιότητα, ποσότητα και χρήμα.
  2. Ελαιοτριβεία: γιατί τόση μάλαξη πια; Λιγότερους χρόνους, καθαρότερα μηχανήματα, χαμηλότερες θερμοκρασίες, φίλτρο στο τέλος (για τους θιασώτες του αφιλτράριστου ας βελτιώσουν όλα τα άλλα και να δώσουν βάρος στην υγειοπροστατευτική ένδειξη, αλλιώς είναι σαν να φοράμε «κοστούμι με παντόφλες». Και πολλά, απλά πράγματα, ακόμη.
  3. Δήμοι και περιφέρειες: Θέλετε περισσότερα χρήματα από ενέργεια; Αφήστε τη δήθεν ανάπτυξη των πετρελαίων (διαβάστε στοιχειωδώς καμιά μελέτη – από τις σοβαρές, όχι από τις στείρες αντιπολιτευτικές – για τις επιπτώσεις στην τοπική οικονομία και κυρίως στον πρωτογενή τομέα και στον τουρισμό) και συνεργαστείτε π.χ. για μονάδες επεξεργασίες λυμάτων. Και λύνουν προβλήματα αποβλήτων και χρήματα φέρνουν. Όχι μόνο από ελαιοτριβεία. Δε λέω, είναι πολλά τα λεφτά από τις πετρελαϊκές (ως χορηγίες σε κοινοφελείς δράσεις εννοώ, όχι κάτι ύποπτο, προς Θεού). Το Oil μπορεί να είναι για το συμφέρον όλων, το Olive Oil όμως. Το άλλο δυστυχώς όχι.
  4. Δημιουργία ταυτότητας τοπικής γαστρονομίας. Δε μαγειρεύει μόνο η μάνα μας τις καλύτερες πίτες. Τα καλύτερα πιάτα γίνονται με καλά προϊόντα. Ντόπιας παραγωγής. Από έμπειρους επαγγελματίες (που ξενιτεύονται).
  5. Καλός ο καφές. Στο χωράφι είναι καλύτερος. Στην ανάπαυλα των εργασιών.
  6. Λιγότερος εγωισμός από όλους…

Advertisements
Posted in Uncategorized | 2 Σχόλια

Οίνος και βιολογική αμπελοκαλλιέργεια στην Ήπειρο

Ο Βασίλης Κήττας στο οινοποιείο του (φωτό: Μουσελίμης Βασίλης)

Όταν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 μιλούσε κάποιος για βιοκαλλιέργεια θα ήταν γραφικός ή τρελός ή στην καλύτερη περίπτωση ρομαντικός. Ο Βασίλης Κήτας ξεκίνησε τις «ζυμώσεις» με τη βιοκαλλιέργεια στη φοιτητική παρέα της Πάτρας και «ωρίμασε» στη βιολογική αμπελοκαλλιέργεια γύρω από τη Ζίτσα Ιωαννίνων. Αυτή τη στιγμή αποτελεί χειροπιαστό παράδειγμα επιτυχημένης βιολογικής αμπελοκαλλιέργειας και οινοποίησης, στη δυσκολότερη, ίσως, περιοχή καλλιέργειας αμπελιού (από άποψη κλιματολογικών και φυτοπαθολογικών θεμάτων).

Τι διαφορά έχει ωστόσο η βιολογική καλλιέργεια αμπελιού και παραγωγή οίνου; Η εύκολη απάντηση είναι η παραγωγή χωρίς τη χρήση χημικών. Αυτό είναι μερική αλήθεια που κρύβει την ουσία της βιολογικής παραγωγής. Η ουσία είναι ότι η βιολογική καλλιέργεια είναι σύνολο καλλιεργητικών πρακτικών που αποδεικνύεται ότι οι φυσικά παραγόμενες ουσίες των φυτών έχουν υψηλότερες συγκεντρώσεις οι οποίες και κάνουν την τελική διαφορά και κάνουν την οινοποίηση στην κυριολεξία τέχνη.  Έτσι στο τελικό προϊόν, ο καταναλωτής κερδίζει την απουσία χημικών και κυρίως, κερδίζει καλύτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά. Και είναι καιρός όσοι ασχολούμαστε επαγγελματικά με τον πρωτογενή τομέα να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: η βιολογική καλλιέργεια μπορεί να είναι οικονομικότερη, αποδοτικότερη και με μηδαμινές εξαρτήσεις για τον καλλιεργητή. Ο Βασίλης Κήτας είναι παράδειγμα, παράγοντας οίνους εξαιρετικούς με ιδιαίτερα τοπογεωγραφικά χαρακτηριστικά, από ένα αμπελοτόπι πολύ γνωστό και γνώριμο και σε μένα προσωπικά.

Η σειρά οίνων «Φύσης γήμορο», (“Γήμορο = το υπό του γεωμόρου ή μοργίτου καλλιεργητού, καταναλλόμενον μέρος των καρπών του κτήματος προς τον ιδιοκτήτην αυτού», και επειδή “είτε μεστά, είτε άμεστα τα κόβω για ν΄ αρπάξει / διπλό, τριπλό το γήμορο …”. (Φωτεινός Β΄στ. 306 ), απεικονίζεται με τα ζωάκια (αρκούδα, σκαντζόχοιρος) στις ετικέτες (βλ. φωτό), στα οποία αποδίδεται το μίσθιο της φύσης… Είναι το άλλο κομμάτι της φιλοσοφίας του Βασίλη Κήτα, ο οποίος διαρκώς ξεπερνά την καθημερινότητα (ποιος είναι παραγωγός, ποιος μεταποιητής, τελωνεία, λαθρέμπορους ανταγωνιστές, θέματα για τα οποία θα μιλήσουμε προσεχώς…)

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ημερίδα για την ελαιοκαλλιέργεια στη Χαλκιδική.

Το περασμένο Σάββατο 9 Φεβρουαρίου ο συνεταιρισμός βιολογικής ελαιοκαλλιέργειας Biolivia διοργάνωσε ημερίδα για το παρόν και το μέλλον της ελαιοκαλλιέργειας στην Όλυνθο Χαλκιδικής.

Αρχικά θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές και κυρίως τον κ. Ευαγγελινό για την πρόσκληση να συμμετάσχω μεταξύ των ομιλητών καθώς και για τη ζεστή φιλοξενία που παρείχαν σε όλους τους προσκεκλημένους της ημερίδας.

Όσον αφορά το περιεχόμενο της ημερίδας θα σταθώ στις συνέργειες που προέκυψαν ή θα προκύψουν από την εκδήλωση αυτή. Η εκδήλωση ανέδειξε – πέραν των γενικών ή συνηθισμένων διαπιστώσεων – προτάσεις, παραδείγματα, εναλλακτικές οδούς και λύσεις στο φάσμα της καλλιέργειας έως τη διάθεση των προϊόντων. Το ότι στην ημερίδα δεν υπήρχαν θεσμοθετημένοι φορείς (τοπικής αυτοδιοίκησης, άλλων συνεταιρισμών κλπ) αναδεικνύει μια άλλη προοπτική: Το ότι η ανάγκη εξεύρεσης λύσεων από πλευράς παραγωγών ξεπερνάει τις εθιμοτυπικές ή ψηφοθηρικές παρουσίες ανθρώπων που αφενός μεν δε γνωρίζουν αλλά δεν έχουν και πρόθεση να γνωρίσουν τη σημασία της ελαιοκαλλιέργειας – στη Χαλκιδική εν προκειμένω. Η καλλιέργεια της ελιάς θέλει χρόνια, κόπο, μελέτη και μεθοδική εργασία, σε αντίθεση με τη θητεία ενός καιροσκοπικά ορμώμενου συμμετέχοντος. Άρα στα θετικά της πολύωρης εκδήλωσης η συμμετοχή ανθρώπων με πραγματικό ενδιαφέρον. Ο συνεταιρισμός Biolivia έχει αφιερώσει πολύ από τους προαναφερόμενους πόρους και καινοτομεί στο εξής: μελετά ΠΟΛΥ τα επόμενα βήματα χωρίς να έχει κάποιον «καθοδηγητή». Συγχαρητήρια και καλή συνέχεια!

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Εγκαίνια για το νέο κατάστημα βιολογικών προϊόντων στην Ηγουμενίτσα

Φύσει Βιολογικά Προϊόντα – Ηγουμενίτσα

Το νέο κατάστημα διάθεσης βιολογικών προϊόντων στο κέντρο της Ηγουμενίτσας, Κύπρου 4, υποδέχεται και επίσημα τους φίλους των ποιοτικών βιολογικών προϊόντων. Στο κατάστημα οι καταναλωτές θα έχουν τη δυνατότητα να προμηθεύονται φρέσκα φρούτα και λαχανικά, όσπρια και άλευρα, γαλακτοκομικά και κρέατα, βότανα και ξηρούς καρπούς, οίνους και αποστάγματα, αρτοσκευάσματα, λειτουργικά τρόφιμα, συμπληρώματα διατροφής, παραδοσιακά αναγνωρισμένης αξίας και άλλα πολλά. Θα μπορούν παράλληλα να έχουν έγκυρη και αξιόπιστη πληροφόρηση για τη διατροφική αξία κάθε ενός προϊόντος, τους τρόπους χρήσης τους αλλά και παρουσίαση συνταγών από αυτά. Τη γκάμα των αγαθών συμπληρώνουν δοκιμασμένα προϊόντα ομορφιάς χωρίς αλλεργιογόνα και χημικά.

Ένα μεγάλο πλεονέκτημα για τον καταναλωτή είναι τα πολλαπλά επίπεδα διασφάλισης της ποιότητας και αξιοπιστίας. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της πιστοποίησης του καταστήματος από το φορέα ελέγχου και πιστοποίησης ΔΗΩ, της πολυετούς εμπειρίας στο χώρο της παραγωγής βιολογικών προϊόντων από διάφορες θέσεις αλλά και της δικής σας συνεχούς συμμετοχής και ανατροφοδότησης παρατηρήσεων ή παραινέσεων. Αυτή τη στιγμή αποτελεί το μοναδικό πιστοποιημένο κατάστημα πώλησης αυτού του είδους στη Θεσπρωτία και στους υπόλοιπους νομούς της Ηπείρου. Ταυτόχρονα γίνεται διαρκής αναζήτηση μικρών παραγωγών – πέραν των υπαρχόντων – που έχουν αποδείξει τη συνέπειά τους στις οικολογικές αρχές και διαθέτουν πιστοποιητικά σε ισχύ. Τα παραπάνω συστατικά δίνουν τη δυνατότητα ο τελικός καταναλωτής να συναντά καλύτερες τιμές, να μειώνεται το οικολογικό αποτύπωμα πολλών προϊόντων, κυρίως μέσω της μείωσης των υλικών συσκευασίας (που είναι το πλαστικό τις περισσότερες φορές), να στηρίζονται οι ντόπιοι παραγωγοί, οι ίδιοι να πετυχαίνουν καλύτερες τιμές από τα συνήθη κανάλια εμπορίας, και κυρίως τα τελικά προϊόντα να υπερτερούν σε θρεπτικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά (γεύση, άρωμα).

Φύσει Βιολογικά Προϊόντα – Ηγουμενίτσα

Θα θέλαμε αρχικά να σας ευχαριστήσουμε για την εγκάρδια στήριξή σας που εκφράστηκε τόσο έντονα τη βραδιά των εγκαινίων, να σας ενημερώσουμε ότι οι συνταγές παρασκευής των εκλεκτών εδεσμάτων που δοκιμάσαμε είναι διαθέσιμες στο κατάστημα, όπως φυσικά και τα υλικά παρασκευής τους, να ευχαριστήσουμε για την ευγενική προσφορά τους προμηθευτές και παραγωγούς μας καθώς και το δίδυμο της γαστρονομικής δημιουργίας.

Θα θέλαμε επίσης να σας ενημερώσουμε ότι είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε ενημέρωση πέραν του καταστήματος, στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου info@fysei.gr , στη σελίδα μας στο facebook @fysei.bioproducts είτε στο τηλέφωνο 2665409060.

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Τι είναι ο «ΕΛ ⊕ ΑΙΩΝ» ;

Στιγμιότυπο 2018-08-30, 12.54.19 πμ

© προστασία πνευματικής ιδιοκτησίας

©

Ο ελαιώνας της Νίκης Πολυχρονιάδη στη βόρεια Κέρκυρα είναι ένα διαμάντι του ελληνικού ελαιώνα. Τα επιτεύγματα της πρώην ιατρού – επειγοντολόγου του ΕΚΑΒ, με πολυετή θητεία στα ελικόπτερα του Αιγαίου, όσον αφορά στο αγρόκτημα είναι ικανά να αποστομώσουν κάθε δήθεν «θαυματουργό» ελαιόλαδο, (κακής) ψυχρής (και ανάποδης) έκθλιψης , με συγκομιδή στο χέρι υπό ασηπτικές συνθήκες και με μεταφορά του καρπού από το κτήμα στο ελαιοτριβείο σε ελεγχόμενες ατμόσφαιρες. Αστειεύομαι φυσικά αλλά οι παρακάτω (ενδεικτικές) αναλύσεις δεν είναι αστείο:

Στιγμιότυπο 2018-08-30, 1.30.41 πμ

 

Στιγμιότυπο 2018-08-30, 1.31.45 πμ.png

poster της Φαρμακευτικής Σχολής Αθηνών σε επιστημονικό συνέδριο στη Γαλλία, το κτήμα της Νίκης μέσα στα 10 κορυφαία ελληνικά

Το κτήμα βρίσκεται στο Κέντρωμα της βόρειας Κέρκυρας, σε κλίση με Ανατολικό προσανατολισμό, βιολογικής πιστοποίησης από το 2000 αλλά καλλιεργείται βιοδυναμικά και με αρχές φυσικής καλλιέργειας. Η ποικιλία είναι λιανολιά Κέρκυρας. Το Εθν.& Καποδιστρ. Πανεπιστήμιο Αθηνών συμβάλει στο επιστημονικό κομμάτι των αναλύσεων σύμφωνα με τα διεθνώς αναγνωρισμένα αναλυτικά πρότυπα, και αυτά που αποδέχεται ο ΕΦΕΤ. Η παραγωγή εμφιαλώνεται και οι φιάλες για το 2018 θα πωλούνται με προπαραγγελία και σειρά προτεραιότητας. Νίκη σε ευχαριστώ για τη συμμετοχή μου και την εμπιστοσύνη στο εγχείρημα.

 

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Νέο ξεκίνημα – Κτήμα Olithea, Άγιος Ματθαίος Κέρκυρας!

olithea logo.png  Η Λιανολιά Κέρκυρας οδεύει να βρει τη θέση που της αξίζει στον ελαιοκομικό χάρτη, και δεν είναι άλλη από την κορυφή. O Άγγελος Ανδριώτης όταν πριν από μια τετραετία ξεκίνησε  να διαχειρίζεται χιλιάδες ελαιόδενδρα στον Άγιο Ματθαίο Κέρκυρας, έκανε κάτι πολύ παραπάνω από το να υλοποιήσει έναν προσωπικό στόχο: έφερε το πείσμα και την εργατικότητα που προσωπικά τον διέκρινε – ώστε παράλληλα με τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις (διευθυντικές θέσεις σε πολυτελή ξενοδοχεία της Ελβετίας – τομέας FnB) – να συμβάλλει δραστικά στην αναβάθμιση του Κερκυραϊκού ελαιώνα. Μετά την εξαιρετική και πρωτοποριακή δουλειά που χάραξε το Governor και του απίστευτα υγειοπροστατευτικού ΕΛΑΙΩΝ, έρχεται το OLITHEA.  Οι ελαιώνες αποτελούνται σχεδόν αποκλειστικά από την ποικιλία Λιανολιά Κέρκυρας. Το σύνολο των κτημάτων καλλιεργούνται και πιστοποιούνται βιολογικά.  Οι πρώτες ελαιοποιήσεις με συγκεκριμένα πρότυπα έγιναν το 2017 μετά από πολλά χρόνια προσωπικής μελέτης και εκπαιδεύσεων τόσο του ιδιοκτήτη όσο και της ομάδας που συμμετέχει στις εργασίες των κτημάτων και της ελαιοποίησης.  Το 2016 λήφθηκε η απόφαση να προχωρήσει η βιολογική καλλιέργεια σε ακόμα πιο αυστηρά πρότυπα (εφαρμογή αρχών φυσικής καλλιέργειας) κόντρα στα καθιερωμένα. Το κτήμα Olithea θα μας απασχολήσει αρκετά στο εγγύς μέλλον καθώς σταδιακά υλοποιείται το πλάνο που οραματίστηκε ο Άγγελος και έχω την τιμή να συμμετέχω στην υλοποίηση: την κατασκευή ελαιοτριβείου, εκθετηρίου και συνεδριακού – εκπαιδευτικού πολυχώρου. Η φετινή (2018) ελαιοποίηση ξεκινάει 24 Σεπτεμβρίου. Άγγελε, καλό ξεκίνημα!

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Απάντηση στην ανάρτηση στην ομάδα : «Αγρόν ηγόρασα», 21/8/2018

Καλημέρα στην ομάδα. Ο ελαιώνας στον οποίο αναφερόμαστε είναι ένας, ενιαίος ελαιώνας με περίπου 9000 ρίζες ελιές μέσα σε 380 στρέμματα εκ των οποίων τα 50 είναι αμπέλι οινοποιήσιμο. Οι ελιές είναι όλες κορωνέικες και τα πρέμνα παλιές ζακυνθινές ποικιλίες. Το κτήμα είναι από τα παλαιότερα πιστοποιημένα για βιολογική καλλιέργεια κτήματα στην Ελλάδα (ακολουθεί φωτο). Η αγροτική εκμετάλλευση ήταν προσανατολισμένη στην παραγωγή οίνων (ίσως οι παλαιότεροι εμφιαλωμένοι ελληνικοί οίνοι) και η ελαιοκαλλιέργεια ήταν απλά συμπληρωματική. Τα τελευταία 3 περίπου χρόνια ξεκίνησε ο ανασχεδιασμός της εκμετάλλευσης με ένα ολοκληρωμένο γεωτεχνικό πλάνο στο οποίο περιλαμβάνεται πλήρης αποτύπωση φυσικοχημικών ιδιοτήτων (αναλύσεις εδάφους, διαδοχικές φυλλοδιαγνωστικές, ποιοτικές αναλύσεις ελαιολάδου – χημικές και γευσιγνωστικές), οικονομοτεχνική μελέτη με διαφορετικά σενάρια, στοχοθέτηση και πολλά άλλα. (Να σημειωθεί ότι ο Nikos Zourbanos πέτυχε και είναι διαπιστευμένος γευσιγνώστης ελαιολάδου σε διεθνές επίπεδο). Στα πλαίσια του ανασχεδιασμού και της αναζήτησης νέων αγορών και προοπτικών η εκμετάλλευση είναι δεκτική στη συμμετοχή σε καινοτόμα ερευνητικά προγράμματα ελληνικών και ξένων πανεπιστημίων. Προϋπόθεση ωστόσο είναι η κατοχύρωση των ΔΙΕΘΝΩΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ, καλλιεργητικών και ποιοτικών. Με βάση τα παραπάνω οι όποιες τεχνικές εφαρμόζονται είναι λήψη απόφασης που στηρίζεται σε δεδομένα, σε τεκμηριωμένες μελέτες δηλαδή εφαρμοσμένη έρευνα και επιστημονικά δεδομένα και ΟΧΙ σε πειραματισμούς και εικασίες. Ο χώρος για πειράματα υπάρχει, θα είναι σαφώς οριοθετημένος και μόνο για μελέτες. Η εφαρμογή μη εγκεκριμένων γεωπονικών πρακτικών είναι τουλάχιστον επικίνδυνη για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Εν προκειμένω, το κτήμα αυτό βασίζεται σε ένα γενικά γόνιμο έδαφος. Σε αυτό έχει διαδραματίσει δραστικό ρόλο η ακαλλιέργεια (no till farming), η δραστηριοποίηση ωφέλιμων μικροοργανισμών στο έδαφος ΚΑΙ στη φυλλόσφαιρα (εφαρμογές και σημασία θα βρείτε υπό τον όρο microbiome, π.χ. microbiome mapping), η μη εφαρμογή βαρέων μετάλλων (π.χ. χαλκός), η απομάκρυνση του ζωικού κεφαλαίου (ανεπιθύμητο), ο περιορισμός των κλαδεμάτων βάσει συγκεκριμένης μεθοδολογίας (καθ. Gucci όπως προανέφερε ο Vasilis Frantzolas). Πιο συγκεκριμένα μετά από δεδομένα (και λανθασμένα) έντονα κλαδέματα παρελθόντων ετών αποφασίστηκε να μην πειραχθούν καθόλου τα δένδρα συνεκτιμώντας τη θρεπτική τους κατάσταση και το κόστος εργασίας για 2 έτη και πολύ περιορισμένα για το τρίτο (διανύουμε το 2ο). Το αισθητικό αποτέλεσμα δεν έχει καμία σημασία. Δε θεωρείται δεδομένο ότι ο ελαιώνας δε θα λιπαίνεται. Αυτό θα γίνεται ΟΤΑΝ και ΑΝ χρειάζεται. Η λίπανση είναι και θα είναι το σύνολο των καλλιεργητικών τεχνικών που αυξάνουν τη γονιμότητα του εδάφους και όχι απλό μαθηματικό ισοζύγιο θρεπτικών αναγκών. Είναι μια σύνθετη φυσιολογική διεργασία και ως τέτοια αντιμετωπίζεται. Θεωρώ τουλάχιστον γελοία την πρόταση για εφαρμογή συγκεκριμένων λιπασμάτων (ειδικά βιολογικών) βάση μιας και μόνο – ακόμα και άριστης – εδαφολογικής ανάλυσης. Ραντίσματα: να ξεκαθαρίσω ότι δε συνιστώ και δεν προτείνω σε κανέναν αόριστα τη μη χρήση φυτοπροστατευτικών σκευασμάτων, είτε χημικών για τους χημικούς, είτε βιολογικών για τους βιολογικούς. Εμείς «παίζουμε με τη φωτιά» προσδοκώντας οριακές συνθήκες που έχουν να κάνουν με τη φυσιολογία του δένδρου (φιλοξενία φυσικών εχθρών, ξενιστών, συνθήκες οριακού στρες για παραγωγή φυτοαλεξινών των – και για αυτό το λόγο επιθυμητών στον ελαιώνα ζιζανίων), θυμίζω: οι φυτοαλεξίνες είναι αντιμικροβιακές ενώσεις ή εντομοκτόνα μικρού μοριακού βάρους που παράγονται και συσσωρεύονται ταχύτατα στα φυτά στις περιοχές εκείνες που έχουν μολυνθεί από παθογόνους μικροοργανι­σμούς. Η παραγωγή των τοξινών αυτών αποτελεί τον κυριότερο αμυντικό μηχανισμό των φυτών. Γεώργιος Ταμπουρίδης Αικατερίνη Αμπράζη δε θα γεμίσει ακάρεα ή πιο σωστά θα γεμίσει προβλήματα αν επέμβουμε. Στατιστικά, πόσο ποσοτικά κακό έχουν κάνει τα ακάρεα; Αδυνατίζουν τα φυτά όσο και η ακμή τους εφήβους…
Όσον αφορά στα ερωτήματα αν μπορεί να παράγει κάθε χρόνο ένα τέτοιο ελαιόκτημα, η γενική απάντηση είναι ότι ΠΡΕΠΕΙ να παράγει κάθε χρόνο γιατί αυτό σημαίνει ότι κάνουμε λιγότερα λάθη. Αν είναι βιώσιμο; Νομίζω ότι ήδη έχει απαντηθεί. Είναι, με διαρκή επικαιροποίηση όσο το δυνατόν περισσότερων παραμέτρων. Ή πιο σωστά, όσο περισσότερες παράμετροι συνυπολογίζονται τόσο καλύτερα βιώσιμο. Vasilis Anastasiou και Πέτρος Γ. Στασινός έχετε σε πολλά δίκιο από όσα προαναφέρατε αλλά δεν μπορώ να γνωρίζω τόσα πολλά. Χλωρή λίπανση δεν έχει γίνει ακόμα αλλά και δεν έχει εμποδισθεί π.χ. ζιζάνια όπως άγρια τριφύλλια αφθονούν και συνυπάρχουν αζωτοβακτήρια. Τώρα, όσον αφορά στον δάκο, είπαμε, μετράμε, υπολογίζουμε και τον περιμένουμε, δεν είμαστε υπεράνω, ας είναι καλά οι υψηλές θερμοκρασίες για την ώρα. Μιας και το έφερε η κουβέντα, σε προσεχές project είναι η χρήση εξειδικευμένων «έξυπνων» αισθητήρων που θα «εκπαιδεύονται» σε μοντέλα πρόγνωσης προσβολών ΚΑΙ αποτελεσματικότητας φυτοπροστατευτικών εφαρμογών, π.χ. υπολογισμός έκπλυσης ουσιών βάση σημείων δρόσου και βροχοπτώσεων. Είμαστε στο στάδιο επεξεργασίας των μοντέλων. Τέλος σας ευχαριστώ για την υπομονή και στη διάθεσή σας όσο οι επαγγελματικές υποχρεώσεις μου το επιτρέπουν!

Posted in Uncategorized | 5 Σχόλια